Yaşlı ağaç meşrecelerinin bulunduğu yerlerde hayvanların şarkıları, kokuları, izleri var. İnsanın ayak seslerini duyunca susan, seslerin uzaklaşmasıyla birlikte tekrar başlayan şarkılar. “Tam pes edip aramaya son verecekken, şarkı yeniden...
Amik Gölü, artık Antakya’da yaşamıyor olmama rağmen bana sürekli kendini hatırlatır. Nasıl hatırlatmasın Antakya’ya her gittiğimde, göl görmem gereken yerde kocaman bir ova görüyorum. Ama dün bir kuş sesiyle...
Kayaların yaşaması ve topraklık etmesi birçok bitkiye. Şu sakin, sessiz tek yaprağın pürdikkat sırasını bekler gibi duruşu. Beklenir böylesi sevinçle. Sonra birgün yürürken içlerinde, görülür; yapraktan tohuma alınan yol....
Eve girmişti, bir kürekle dışarı koyana kadar salgıladığı mukus o kadar arttı ki. Tehdit algıladıklarında tadı ve kokusu rahatsız edici bir sümük salgılayarak kendilerini koruyorlar. Çoğunlukla organik materyali ayrıştırsalar...
Şehirlerden çıkana kadar hayatımda sadece üç arı türü vardı. Kağıt arısı, Eşek arısı ve Bal arısı. Eşek arısıyla köyde tanışmıştım, bu tanışmaya acı bir bağrış ve şiş bir baldır...
Bir bitkiyle ilk karşılaşmamızda çocuklar gibi heyecanlanıyorum hâlâ. Ve o ilk karşılaşma hiç bitmiyor. Şimdiye kadar benimle aynı bölgede yaşayan 400’e yakın bitkiyi fotoğrafladım, fırsat buldukça okudum, araştırdım. Görseniz...
Dört mevsim yeşil. Hava ılır ılımaz da çiçeklerini açıyor yabani adaçayı (Salvia verbenaca). Yiyecekleri tatlandırmak amacıyla, çay yapmak için, çiçekleri salatalarda kullanılıyor. Yaban hayatını çekmek için bahçeye ekilmesi gereken...
İnsanlık tarihinin en eski metinlerinden biri Gılgamış Destanı. 4000 yıldan eski olan ve henüz tümüyle açığa çıkmamış bu metinde Uruk kralı Gılgamış’ın dizginsiz gücünden rahatsız olan tanrılar onu dize...
Dağın inişinin bittiği çıkışının başladığı dar bir düzlükte yetişmişler. Kış ve bahar taşkınları için açılmış kuru dere yolunda. Taşkınların sürüklediği mili, orman çürüntüsünü seviyor olmalılar. Bütün bireyler ardarda aynı...
Bir çiçeğin kayaya vuruşunu, rüzgârın kurumuş otlara değişini, kelebeğin alçalıp yükselerek kendine bir kuytu arayışını, tohumun üzerindeki taşı, toprağı kaldırarak patlayışını, güneşin her bir yaprakçığa ayrı düşüşünü, çiçeğin tohuma...
Çocukken aklım yetmemiş dünyanın görüntüsüne, ya bilgisinden yoksunmuşum ya da düz dünyada yaşıyormuşum; dünya dairesinin üzerinde elele tutuşarak yaşadığımızı ve dünyanın insanları sevdiği için sırtından atmadığını düşünürdüm. Ayağımız yere...
“Ormanların gümbürtüsü”yle başlayan bir türkü var ya, bir gün çok dinlediğim ama duymadığım bu türküyü duyuverdim. Sevdiğim bir arkadaşın sevdiği bir türküymüş. O sevmişti ya, ben de can kulağıyla...
