mercanköşklerin en güzeli

Akdeniz’de, kuru, kayalık yamaçlarda görebileceğimiz bir Mercanköşk türü (Origanum majorana). Küçük çiçeklere, yaklaşık 80 cm uzunluguna varan, dik, ince çiçek saplarına sahiptir. Yapraklar, yaprak tepesine doğru yuvarlak, düz kenarlı, uçları küt, alt ve üstleri gümüşi tüylerle kaplıdır. Gövdenin üstü de kıllarla kaplıdır. Bu da ona mat, grimsi yeşil bir görünüş verir. Yaprakları karşılıklı dizilişli, kısa saplı veya gövdeye yapışıktırlar. Haziran ayından itibaren çiçeklenen bitki, dağınık toplamayla, yeterince çiçek tohuma bırakılarak, dipten 10 cm pay bırakılarak toplanır, gölge, havadar yerlerde kurutularak uzun süre kullanılabilir.

İyi drene edilmiş, rüzgardan korunaklı, güneşli veya bazen yarı gölge yerleri sever. Soğuk iklimlerde yıllık, ılıman iklimlerde çok yıllık olarak, tohumdan ve çelikten yetiştirilir. (3 ve 4. fotoğraf bahçede yetiştirdiklerimden) Mercanköşk türleri arasında baharat olarak tadı en çok tercih edilen türdür. Kahveye, baklagil yemeklerine, soslara girer. Tadın kuralı mı var, gönlümüze göre girmediği yer yoktur aslında.

Halk hekimliğinde sindirim, karaciğer rahatsızlıkları, kansızlık, ishal, uykusuzluk, safra kesesi rahatsızlıkları, menstrüasyon bozuklukları, romatizma ve soğuk algınlığında terletici olarak kullanılır. Arıların ve kelebeklerin çok sevdiği bir bitkidir.

Ancak bu bitkinin Origanum majorana mı Origanum vulgare mi olduğundan emin olamadım. Tahminim ilkinden yana (Gümüşi renk, dik, uzun, ince çiçek sapları, kuru, kayalık yamaçlarda yetişmesi ve küçük çiçeklerden ötürü) ancak köylü bitkiyi “Güvey kekiği” adıyla bildiği için kafam karıştı çünkü Güvey kekiği, Origanum vulgare’dir. O. majorana ve O. vulgare, tıbbi ve baharat olarak aynı amaçlar için kullanılabilir.