sayılı damarlar

Bahar gelince Nakıl türleri (Silene sp.) baş köşeye kuruluyor. İçlerinde körpe yaprakları yenilebilir türler var çünkü. Veya Şıvanan otu’nun tohumları olgunlaşmadan önce meyvesi yeniyor. – Ballı süpürge (Silene longipetela) – Gıvışgan (Silene behen) – Eci bücü (Silene vulgaris) – Şıvanan otu (Silene conoidea) bu çevredeki kim bölümleri yenilebilir Nakıl türleri. Erhan Tuzlacı’nın verdiği bilgilere göre […]

ejderha yumurtaları

Bu çevrede köylünün yiyecek bitkisi olarak kullandığı bir tür nakıl; Gıvışgan (Silene behen) Karanfilgiller’den, Tübives’e göre; Antalya, Bursa, Eskişehir, Hatay, İçel, İzmir, Kütahya, Muğla’da yetişen, 0-1400 rakımları arasında görebileceğimiz bir bitki. Yetişkin birey 90cm’e kadar boylanabiliyor. Körpe bitkinin topraküstü kısımları ıspanak gibi kavruluyor veya gözleme yapılıyor. Karışık ot yemeklerinde, keskin aramoya sahip bitkilerle birlikte kullanınca […]

son parlayış

Nakılların (Silene sp.) gövdelerinin yapışkan olduğundan bahsetmiştim. Bu tıpkı diken, tüy, sert kıllar gibi, bitkilerin otçullardan korunabilmek için geliştirdiği bir savunma mekanizması. Sapı görünen bu bitkiyle baharda tanıştık, sadece yapraklarına bakarak bir tür sığır kuyruğu (Verbascum sp.) olabileceğini düşündüm önce. Gövdesini büyüttükçe Akdeniz’de görme şansımın olmayacağını bilmeme rağmen acaba Deli Kuduz Otu (Alyssoides utriculata) olabilir […]

yabanın nefes kesen maceraları

Çoğu kez bitkilere dokunmaktan bahsediyorum. Bu dokunup geçmek değil, tanımak için dokunmak. Bir insana dokunur gibi. Bir süredir bir bitkiyi takip ediyorum. Ne olduğunu anlamamıştım ve bir şekilde de dokunmayı es geçmişim. “Canım,” diyorum, “hadi aç çiçeğini, merakta bırakma beni.” Tık yok. Tomurcukta ve hâlâ tomurcukta. Hemen arkasında biten Emcek (Onosma sp.) bitkisinin çiçeklerine bakarken […]