hatmi’ye inanıyorum

Geçen seneye kadar pencerelerimiz naylondu. Hayal perdesiydi. İçeriden dışarısı görünmüyordu ama akşam dışarıdan içeriye baktığında pencereye oturmuş bir kedi seni alıp başka bir diyara götürebiliyordu. Sırf bu diyarda biraz daha kalayım diye soğuktan donduğum bakidir. Sonra dışarısı daha fazla giriyordu içeriye. Naylon mu takar Silifke’nin rüzgârı. Saatte 60km diyorum, hooop…Patlatır naylonu ve bir bakmışsın başının […]