isimlere sahip çıkmak

Henüz yeni yetmeyken, farklı olacağım telaşıyla kendimi çoğunluktan ayrı bir yere koyarken yani, kır çiçeklerini severdim. O “sıradan” çoğunluk güller alır, güller verirdi, güller de sıradanlaşırdı ellerinde. Kırın gitgide uzaklaşacağını, kıra gidecek zaman, heves kalmayacak kadar içimizin boşaltılacağını bilmiyordum daha. Kıra gidecek zamanının dahi kalmayacağı bir düzeni kurgulayan aklı nasıl anlayabilir ki bir yeni yetme? […]