biliyorum ben de mayalandığımı

İnsanın, her bir bitki için kalbi ayrı çarpar mı? Kırım güzeli (Cruciata taurica) eken olmuş mudur hiç? Aklımda taşıdığım sorular soluk gibi. Şimdi geniş soluklar gerekiyor.

Kırım güzeli, Trakya ve İç Anadolu’nun doğu ucu dışında her yerde yetişiyor ama ben buraya taşınmazdan önce varlığından haberdar değildim. 300’den başlayıp 3300 rakıma kadar arzı endam ediyor. Bugün yarın dağı basan sarıların bir kısmı o olacak. Ama yakınlaşınca görülebilen bir sarı bu, ufacık tefecik. Uzaktan selamlanabilen sarılar Sütleğen’e ve Keçiboğan’a ait.

Bugün ovaya indim de, zehir basılmış ovaya. Şimdi çilek mevsimi herkesin sırtında bir zehir pompası. Ana yolları kullanmayınca aralarda derelerde karşılaşıp duruyoruz pompacılarla. Daha delicelerin mevsimi gelmedi belki ama sürekli deşilen, zehirlenen toprakların kahramanı açık ara turpgiller. Turpgiller, İnsangiller’e benziyor ovada. Kırım güzeli az yukarıda bekliyor. Koca bir soluk.

Tam diyordum ki işte insana hayrı olmayan bir bitki buldum ve kalbim ona atıyor, Osmaniye’de bitki özütü peynir mayası olarak kullanılıyormuş. Yine de sevindim bu işe. Süte dalınca peynir yapan. Biliyorum ben de mayalandığımı.