akçakesme’nin kuşları

Mantar ararken baştan sona meyveye kesmiş bir Akçakesme’yle (Phillyrea latifolia) karşılaşıyorum. Benim ağacı görmemle 2 kuşun kendine çekidüzen vermesi bir oluyor. Pırrrrrrr…. Pırrrrrr…. Sanki çalının bir kısmı uçmaya karar verdi. Pırrrrrlardan biri Kızılgerdan. Yakınlardaki bir Kermes meşesi’nin üzerine konup beni kesmeye başlıyor. Akçakesme hem dona hem kuraklığa dayanabilen çok yıllık bir çalı. Ama belli ki […]

bir yok, bir var

Bu dağ bize mantar vermeyecek bu sene. İki senedir yok Sarı mantar, Kuzu göbeği. Mantar vermeyen dağ yemiş, ot verebilecek mi? Bugün 17 Aralık. Yine de kolaçan ediyorum dağımı. “Yok” diyor, “hiçbir şey yok”. Sırtımdan ter akıyor. Kasım ayında donmaya başlayan sularımız Aralık ayında hala ılık. “Yok” Akdeniz orman kesimlerinin hıncahınç sürdürüldüğü bir coğrafya. Dünyanın […]

çamı burada

Kuşlara fazla yaklaşamıyorum. Haklı olarak güvenli bir mesafede durmamı istiyorlar. Olabilen işte bu kadar. İsmini, cismini tanıdığım bir kaç kuş dışında da tam bir cahilim. Ama bu onları seyretmemi, eğer elimde makine varsa uzaktan da olsa görüntülemeye çalışmamı engellemiyor. Hiç olmadı seslerinden yakalayabilmek umuduyla kısa kısa videolar çekmeye veya seslerini taklit etmeye çalışıyorum. Pek komik […]

dünya saati

Bir iki gün önce kuraklık bahsinde “dehşet verici bir adaptasyon yeteneğimiz var.” demiştim. Kirpi sormuğu üzerine eğilirken aklım başıma geldi. Milyonlarca yıl süren bir evrimle kendine bir yaşam süresi biçmiş; tek yıllık bir bitki Kirpi sormuğu (Nonea echioides). Tabi olduğu süreçler neyi gerektiriyorsa ona dönüşerek. Bugün hava nasıl?, çiçeklerimizi açmak için uygun mu?, yeterince yağmur […]

yufka yer

Bir söz listem var. Dün bu listeye bir söz daha eklendi; “Gön yufka yerinden delinir”. Eğer bir yeriniz inceyse gögüslemeye çalıştığınız zorluk sizi o inceden deler yani. Bir süredir “kuraklık” bahsi üzerine konuşuyoruz ve toprakla uğraşan veya gıdaya kafa yoran birçok insanın da gündemi bu. Çünkü artık geçiştiremeyeceğimiz, idare edemeyeceğimiz kadar elle tutulur, gözle görülür […]

hiçbir çiçeğin

Buraya yerleştiğim ilk sene. Alıp başımı gidiyorum. Almasam daha iyi olur aslında. Neyse ki bu kayaların kuytularında başı ve içindekileri unutturan bir şey var. Orman yoktu artık, belki yıllardır yüzünü gösterememiş çiçekler bir hınçla toprağın yüzüne serilmişti. Bunlardan biriydi Kıskı (Crepis). Hem çiçeğine, hem yaprağına bağlanıp onlarca kere ziyaretine gittim. Ama meyvelerini göremedim. Oysa Kıskılar […]

yanılgı da çiçek açarmış

Yemlik, Teke sakalı (Tragopogon, Scorzonera) dairesinde kaldığımız müddetçe işimiz kolay. Ya Kıskı (Crepis), Şahin otu (Hieracium), Eşek gevreği (Sonchus), Acışiro (Picris), Karahindiba (Taraxacum), Billur düğme (Helminthotheca), Dağ marulu (Hypochaeris), Şebrek (Lapsana), Aslan dişi (Leontodon), Tırnak otu (Pilosella), Hoş kıskı (Tolpis), Acı yemlik (Urospermum), Marul (Lactuca) cinsleri de katılırsa bilmeceye? Artı, eksi genel görünümleri o kadar […]

kış öğütleri ve uzun süren mantar hülyası

12 Aralık’ta Karakış’ın kışı başlar. 1 hafta sürer. Esas rüzgar vuuuvvv vuuuv diye eser, sesinden durulmaz. Koca 90. Kış başlar gayri. 12 Aralık birinci gün. Domuzların çiftleşme zamanı da başlar. Amma 20 gün sürer, amma bir ay. Yirmi, otuz tanesi billenir*, sürü halinde. Aynı köpek gibi boğuşurlar. Şöyle yayan yürüyecek olusan sana bile zarar verii, […]

sıcak sıcak

Sıcak sıcak ikinci Teke sakalı türünü de görelim mi? Farkedebileceğiniz gibi yaprak biçimi, fillarilerin biçimi, kök, gövde yapısı, tohum biçimi belirgin olarak farklı. Bu da Nur Tekesakalı (Scorzonera kotschyi). Epi topu iki Scorzonera türü görmüş biri olarak bunu söylemem doğru olmaz ama hemen toprak üstünden başlamak üzere yapraklarda ve çiçek sapında görülebilen dağınık tüyler alameti […]